Wspomnienia z Heinsberga czyli okiem jurora.

Koncerty pod palmami

Któż za naszego dzieciństwa nie zazdrościł przygód Tony'emu Halikowi? W czasach, gdy otrzymanie paszportu było sukcesem dyplomatycznym, a spędziwszy wakacje w Bułgarii można było uważać się za globtrotera - ten znany podróżnik fruwał ku odległym lądom, niby balonik z helem, za nic mając "granice, mury, zasieki, zapory"...i celników.
Dziś jest inaczej. Dziś granicą najtrudniejszą do pokonania jest ilość cyfr przed przecinkiem na koncie i jeśli protest portfela nie jest zbyt gwałtowny można ruszać śmiało i bez przeszkód tam, gdzie "pieprz i wanilia". A jeśli jest się w dodatku gitarzystą klasycznym...
Nasze czerwcowe podróże koncertowe dowiodły, że gitara klasyczna jest instrumentem znanym i cenionym nawet w najbardziej geograficznie i kulturowo odległych od Europy regionach świata.
W Egipcie, Indonezji, Singapurze i Malezji wykonaliśmy łącznie osiem koncertów spotykając się wszędzie z serdecznym przyjęciem i żywym zainteresowaniem melomanów.

Między Andami a Brzegiem Oceanu

33 27' S - 70 40' W - Santiago de Chile - stolica najbardziej wysokiego i szczupłego państwa na mapie świata - przywitało nas wspaniałą, letnią, typowo lutową pogodą. Gdyby nie smagłość twarzy i czerń włosów tubylczej ludności czulibyśmy się w tym mieście jak w którejś z europejskich metropolii: w scenerii podobnych ulic można tu szybkowarzyć się na słońcu w znajomych modelach aut, podtruwać się w McDonaldsach, Kentacky Frite Chikenach, czy Burger Kingach, przy tej okazji plamić ketchupem znajomego fasonu odzież, a plamy spierać znajomym odplamiaczem zakupionym w znajomej sieci supermercados. No cóż, zanikanie odrębności w całym cywilizowanym świecie jest zjawiskiem znanym, trudno jednak nie czuć rozczarowania skromną dawką, czy wręcz brakiem egzotyki, której się przecież na antypodach łaknie.

W krainie tysiąca wysp

Drugim etapem naszych egzotycznych wojaży była Indonezja. To największe wyspiarskie państwo świata rozciąga się na długości blisko pięciu tysięcy kilometrów obejmując swym obszarem kilkanaście tysięcy wysp i wysepek rozsianych chaotycznie po obu stronach równika, przez co mapa pogody w telewizyjnych prognozach wygląda dość abstrakcyjnie. Życie społeczne i polityczne kraju koncentruje się na kilku największych i najgęściej zaludnionych wyspach, m.in. na Jawie, Sumatrze, Borneo, natomiast swoistym rezerwatem dla turystów jest tzw. "wyspa bogów", czyli słynna Bali - oaza bezpieczeństwa i luksusu. Im więcej mil morskich od stołecznej Dżakarty tym mniejsze są wpływy zachodniej cywilizacji. Najwierniejsi tradycjom przodków są przypuszczalnie groźni Papuasi, którzy tłustych, bladolicych obcokrajowców wolą zjadać niż oglądać w telewizji ! Nie odwiedziliśmy ich...z braku czasu.

czyli jak Krzysztof i Jarema na Białoruś grać powędrowali

Wrocław, 08.01.1999

Rozterki

Zamiar wyjazdu na Białoruś wywołał w naszym otoczeniu reakcje pełne sceptycyzmu i niechęci. Powszechnie kwestionowano nasz zdrowy rozsądek i wytykano brak instynktu samozachowawczego. Popularny był też podziw dla rzekomego heroizmu, z jakim gotowi byliśmy reprezentować polską gitarę. Na twarzach najbliższych malował się niepokój przywodzący na myśl wizję wojennych pożegnań.
Żadnego z nas nie dziwiły te dramatyczne postawy - kreowany przez media wizerunek Białorusi jako cywilizacyjnego marudera, skansenu czasów stalinowskich był nam znany. Tym bardziej zaproszenie w tą niepewną rzeczywistość stało się dla nas wyzwaniem i pokusą - trzeba by być do reszty zgnuśniałym mieszczuchem by tego wyzwania nie podjąć!
Tak więc uzbrojeni w kabanosy, gitary i czekolady wyruszyliśmy na podbój Wschodu.